آدمهای خوب مثل درخت پر شکوفه اند لگد هم که بهشون بزنی با باران شکوفه شرمنده ات میکنند

نه من آنم که برنجم

نه تو آنی که برانی

پشت دیوار نشینم

چو گدایی بر سر راهی

کسی به غیر از تو نخواهم

چه بخواهی چه نخواهی

الهی باز کن در

که جز این خانه مرا نیست پناهی...